Drodzy Słuchacze Słowa Bożego

Dzisiejsze zgromadzenie ma wymiar szczególny. Łączymy bowiem dwie rocznice: 80 lat od śmierci ks. Bronisława Kolasińskiego – pierwszego duszpasterza Podkowy Leśnej, kapelana Policji Państwowej, człowieka odwagi i czynu – oraz 100-lecie naszego Miasta-Ogrodu, które od początku miało być przestrzenią harmonii między naturą, kulturą i wiarą.

1. Słowo Boże – światło na nasze wspomnienie

Dzisiejsze czytania liturgiczne prowadzą nas wprost do serca przesłania życia ks. Bronisława Kolasińskiego.

• Księga Syracha przypomina, że Bóg nie ma względu na osoby – słucha wołania biednych, sierot i wdów. To wezwanie do pokory i ufności.
• Psalm 34 rozwija tę myśl: Pan jest blisko skruszonych w sercu i ocala upadłych na duchu.
• Św. Paweł w 2 Liście do Tymoteusza daje świadectwo życia ofiarowanego Bogu aż do końca – „w dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem”. To obraz wiernej służby, nawet w samotności i trudzie.
• Ewangelia wg św. Łukasza ukazuje kontrast między faryzeuszem a celnikiem. Jezus uczy, że usprawiedliwienie otrzymuje nie ten, kto chlubi się własną sprawiedliwością, lecz ten, kto w pokorze woła: „Boże, miej litość dla mnie, grzesznika”.

Te czytania pięknie łączą się z postacią ks. Bronisława Kolasińskiego: jego pokorna modlitwa, wierna służba i odwaga w trudnych czasach są żywym komentarzem do Ewangelii tej niedzieli.

2. Kapłan służby i sumienia

Ks. Kolasiński urodził się w Warszawie w 1883 roku. Był nauczycielem, prefektem, a od 1921 roku kapelanem Policji Państwowej. Widział w policjantach nie tylko funkcjonariuszy prawa, ale ludzi, którzy potrzebują duchowego wsparcia. Podczas poświęcenia koszar w 1931 roku mówił, że są one „cegiełką do budowy gmachu Odrodzonej Polski”. To zdanie pokazuje, że łączył patriotyzm z Ewangelią, służbę państwu z troską o sumienie.

3. Budowniczy świątyni i wspólnoty

W 1933 roku został rektorem kościoła św. Krzysztofa. Zastał świątynię w stanie surowym, z ołtarzem zbitym z desek. Nie zniechęcił się. Mawiał: „Patrzę, gdzie dym z komina, aby iść z gębą po kweście”. Dzięki jego determinacji powstała kaplica Matki Bożej, chór, zakrystia i plebania. Każda cegła była owocem wspólnego wysiłku mieszkańców i duszpasterza. Kościół stawał się sercem miasta-ogrodu – miejscem, gdzie natura i duchowość spotykały się w harmonii.

4. Świadek trudnych czasów

Podczas okupacji ks. Kolasiński nie zamknął się w zakrystii. Ukrywał Żydów, wspierał żołnierzy Armii Krajowej, przechowywał broń, organizował pomoc dla rannych powstańców. Był kapłanem, który nie bał się ryzyka, bo wiedział, że Ewangelia wymaga odwagi. Jego życie przypomina nam słowa Chrystusa: „Nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15,13).

5. Podkowa Leśna – miasto ducha i ogrodu

Dziś, w dniu jubileuszu 100-lecia Podkowy Leśnej, wspominamy jej założycieli, którzy pragnęli stworzyć przestrzeń harmonii – miasto, w którym człowiek żyje w zgodzie z naturą i kulturą, a od samego początku obecny był i jest wymiar duchowy. To właśnie ks. Bronisław Kolasiński nadał temu miejscu kształt i duchowe oblicze.

6. Dziedzictwo dla nas

Bracia i Siostry, ks. Bronisław zostawił nam dziedzictwo, które dziś brzmi jak wezwanie, a może jak testament:

• Budować wspólnotę – nie tylko z cegieł, ale z miłości i solidarności.
• Łączyć wiarę z odpowiedzialnością – tak jak on łączył modlitwę z działaniem.
• Być odważnymi świadkami – w czasach pokoju i w czasach prób.

Na zakończenie: Podkowa Leśna nie jest tylko miastem-ogrodem. Jest także miastem pamięci i ducha. A ks. Bronisław Kolasiński pozostaje jej pierwszym duszpasterzem, budowniczym i świadkiem wiary, który uczy nas, że Kościół żyje tam, gdzie ludzie mają odwagę kochać i służyć.

Niech jego przykład prowadzi nas w kolejne stulecie Podkowy Leśnej.

Amen.